بررسی تأثیر بتائین بر بافت آدرنال موش‌های صحرایی دریافت کننده رژیم غذایی پر کالری
کد مقاله : 1415-5VBS
نویسندگان
علی عامری *1، شیما حسینی فر2، نعیم عرفانی مجد2، محمد رضا تابنده2
1سازمان نظام دامپزشکی استان خوزستان
2گروه علوم پایه دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده مقاله
بتائین(تری‌متیل‌گلیسین) یک ترکیب چهارتایی‌آمونیم است که در بافت‌های مختلف بدن خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد. از این رو می‌تواند شماری از بدکارکردی‌های گوناگون بدن را از میان براند. این تحقیق نیز از آن‌رو انجام شد تا تأثیر این مکمل را بر عملکرد غده آدرنال، براثر مصرف جیره‌پرکالری، مورد بررسی قرار دهد. تحقیق بر روی نمونه‌ای با 40 سرموش صحرایی انجام شد. موش‌ها به 4 گروه تقسیم شدند. گروه اول:گروه کنترل. گروه دوم:گروه چاق. این گروه به مدت 10 هفته رژیم غذایی پرکالری دریافت داشتند. سپس به آن‌ها استرپتوزوتوسین تزریق شد. گروه سوم:گروه چاق-بتائین. این گروه به مدت ۱۰ هفته رژیم غذایی پرکالری و استرپتوزوتوسین دریافت داشتند. سپس روزانه به میزان 1 گرم در 100 سی‌سی آب مقطر بتائین دریافت نمودند. گروه چهارم:گروه بتائین. این گروه روزانه بتائین(به میزان گروه سوم) دریافت کردند. در پایان مطالعه بافت آدرنال با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین‌و‌ائوزین مورد بررسی میکروسکوپی قرار گرفت.
بررسی هیستولوژی غده آدرنال نشان داد که اولاً: در گروه چاق ضخامت لایه‌های قشری بیش از گروه کنترل است. همچنین یافته‌ها نشان داد که ضخامت لایه‌های مذکور در گروه چاق-بتائین کمتر از گروه چاق است. ثانیاً: ضخامت کپسول در گروه بتائین به‌طور معنی‌داری بیش از سایر گروه‌ها است. ثالثاً: بین ضخامت لایه مرکزی آدرنال گروه‌های مختلف تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. درمجموع نتایج حاصل از این مطالعه حاکی از آن است که با افزایش دریافت کالری، به دلیل اختلالات متابولیسمی و بدکارکردی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز، چربی در قشر و کپسول آدرنال تجمع می‌یابد که بتائین می‌تواند به صورت معناداری اثرات مخرب رژیم غذایی با کالری بالا را کاهش دهد.
کلیدواژه ها
هیستولوژی، آدرنال، بتائین، موش صحرایی، جیره پرکالری
وضعیت: پذیرفته شده